این فیلم مستند داستانی از یک رویداد واقعی و جنجالی، یعنی دستگیری مرد جوانی به اتهام جعل هویت فیلم‌ساز سرشناس محسن مخملباف، به عنوان پایه‌ای برای یک بررسی خیره‌کننده و چندلایه درباره سینما، هویت، خلق هنری و هستی استفاده می‌کند که در آن افراد واقعی درگیر در پرونده، نقش خودشان را بازی می‌کنند.

پس از زلزله گیلان، یک کارگردان سینما و پسرش به منطقه ویران‌شده سفر می‌کنند تا به دنبال بازیگران فیلمی بگردند که کارگردان چند سال پیش در آنجا ساخته بود. آن‌ها در جستجوی خود می‌بینند مردمی که همه چیز خود را در زلزله از دست داده‌اند، همچنان امیدوارند و تلاش می‌کنند تا با تمام وجود به زندگی ادامه دهند.

وقتی بازیگر یکی از صحنه‌های فیلم «زندگی و دیگر هیچ...» کار را رها می‌کند، کارگردان فیلم مرد دیگری را برای این نقش انتخاب می‌کند. با این حال، مشکلاتی به وجود می‌آید زیرا آن مرد و زنی که برای آن صحنه انتخاب شده است، از قبل یکدیگر را می‌شناسند.

آقای بدیعی، مردی میانسال و تهرانی، قصد خودکشی دارد و به دنبال کسی می‌گردد که پس از مرگش او را دفن کند. بدیعی که به نظر متمول می‌رسد، با خودروی خود در شهر چرخ می‌زند و با افراد مختلفی از جمله یک سرباز، یک طلبه و دیگران ملاقات می‌کند و از آن‌ها می‌خواهد این کار را بپذیرند، اما در ابتدا موفقیت چندانی به دست نمی‌آورد. در نهایت، او مردی را پیدا می‌کند که به دلیل نیاز مالی حاضر به انجام این کار است، اما این همراه جدید به زودی تلاش می‌کند تا او را از خودکشی منصرف کند.

بهزاد، مهندس شهری بی‌پروا، برای مراقبت از یکی از اقوام در حال مرگ به روستایی کردنشین در ایران می‌رود. در این میان، فیلم تلاش‌های او برای سازگاری با جامعه محلی و تغییر نگرش‌های خودش را به تصویر می‌کشد.

در این مستند "کیارستمی" از چند دانش آموز در مورد تکالیف درسی آنها سوالاتی می پرسد. پاسخ برخی دانش آموزان زوایای تاریک این روش آموزشی را روشن می کند و ...

داستان فیلم درباره نویسنده ای می باشد که کتابش برنده جایزه بهترین ترجمه سال شده است. او برای انجام مصاحبه مطبوعاتی به فلورانس آمده و عنوان می کند ایده کتابش را در فلورانس به دست آورده است. در این سفر او با زنی که صاحب یک گالری آنتیک است، آشنا می شود و…

این یک فیلم تجربی از فیلمساز ایرانی، «عباس کیارستمی» می‌باشد که 24 فیلم کوتاه از تصاویر، نقاشی‌ها و عکس‌های مختلف را شامل می‌شود.

یک پیرمرد و یک زن جوان در توکیو با هم ملاقات می‌کنند. زن هیچ‌چیز درباره او نمی‌داند، اما مرد فکر می‌کند او را می‌شناسد. مرد او را به خانه‌اش دعوت می‌کند و زن بدنش را به او عرضه می‌کند. اما شبکه‌ای که در طول بیست و چهار ساعت میان آن‌ها بافته می‌شود، هیچ ارتباطی با شرایط ملاقات اولیه آن‌ها ندارد.

صد و چهارده بازیگر زن سرشناس تئاتر و سینمای ایران به همراه یک ستاره فرانسوی، تماشاگران خاموش اجرای تئاتری خسرو و شیرین هستند؛ منظومه‌ای عاشقانه و ایرانی متعلق به قرن دوازدهم میلادی که توسط کیارستمی به روی صحنه رفته است. روند داستان که از دیرباز در ایران و خاورمیانه محبوب بوده، برای بیننده فیلم نادیده می‌ماند و کل داستان از طریق چهره زنانی که نمایش را تماشا می‌کنند روایت می‌شود.

فیلم «هر کس سینمای خودش» که به مناسبت شصتمین سالگرد جشنواره فیلم کن ساخته شده است، ۳۳ نفر از برجسته‌ترین فیلم‌سازان جهان را گرد هم آورد تا آثار کوتاهی بسازند که جنبه‌های گوناگون سینما و دیدگاه آن‌ها را درباره وضعیت هنر انتخابی‌شان در آغاز قرن بیست و یکم بررسی کند.

فرش ایرانی یک فیلم گروهی به تهیه‌کنندگی مرکز ملی فرش ایران و بنیاد سینمایی فارابی است که در آن ۱۵ کارگردان برجسته ایرانی فیلم‌های کوتاهی را با موضوع فرش ایرانی کارگردانی کرده‌اند. فرش‌ها بازتابی از هویت فرهنگی و تاریخی ایران هستند.

نماهای ثابت از عکس‌های عباس کیارستمی با تصاویری از خودروی او که در جاده‌های کوهستانی می‌پیچد جابه‌جا می‌شوند، در حالی که این فیلم‌ساز ایرانی در گفتار متن فیلم، درباره اهمیت سفر، مسیر آثارش و به طور کلی ادبیات فارسی تامل می‌کند.

«۱۰ روی ده» یک فیلم مستند ایرانی محصول سال ۱۳۸۳ به کارگردانی عباس کیارستمی است. این فیلم در بخش نوعی نگاه جشنواره فیلم کن ۲۰۰۴ به نمایش درآمد. عباس کیارستمی با نگاه به هنر خود برای الهام‌بخشی، به تامل درباره تکنیک‌های فیلم‌سازی‌اش و نحوه ضبط سکانس‌های خاصی در فیلم «ده» محصول سال ۱۳۸۰ می‌پردازد.

کارگردان که خود را در خانه‌ای در شمال ایران و در کنار دریای خزر می‌بیند، دوربین دیجیتال دستی خود را برمی‌دارد و شروع به فیلم‌برداری از رویدادهای ظاهراً ساده و بی‌اهمیتی می‌کند که در محدوده ۵۰۰ متری ساحل مقابل خانه‌اش رخ می‌دهد؛ تکه چوبی که امواج با آن بازی می‌کنند، مردمی که در کنار دریا قدم می‌زنند، اشکال مبهم در یک ساحل زمستانی یا اردک‌های پر سر و صدا.

عباس کیارستمی مستندی درباره بحران بیماری ایدز در کشور اوگاندا می‌سازد.

از ۴۰ کارگردان بین‌المللی خواسته شد تا با استفاده از دستگاه سینماتوگراف اصلی که توسط برادران لومیر اختراع شده بود، تحت شرایطی مشابه با سال ۱۸۹۵ یک فیلم کوتاه بسازند. سه قانون وجود داشت: ۱. فیلم نباید بیشتر از ۵۲ ثانیه باشد، ۲. هیچ صدای همگام‌سازی‌شده‌ای مجاز نبود، و ۳. نباید بیشتر از سه برداشت انجام می‌شد.

یک پسر ۸ ساله باید دفترچه دوستش را که به اشتباه برداشته است به او بازگرداند، مبادا دوستش با اخراج از مدرسه مجازات شود.

فیلمی مستند درباره یک مدرسه پسرانه در ایران. این فیلم مصاحبه‌های متعدد، خنده‌دار و تأثیرگذاری را با دانش‌آموزان مختلف این مدرسه نشان می‌دهد که توسط ناظم برای مسائل انضباطی احضار شده‌اند. ناظم مرد سخت‌گیری نیست، بلکه باهوش و منصف است. او به این پسران وفاداری، رفاقت و درستکاری را آموزش می‌دهد. در کنار این مصاحبه‌ها، صحنه‌هایی از زندگی روزمره این مدرسه را تماشا می‌کنیم.

در تیرماه ۱۳۶۲، مسئولان در تهران تصمیم گرفتند بخشی از پایتخت را به روی ترافیک عادی ببندند. تنها رانندگانی که مجوزهای ویژه داشتند می‌توانستند از موانع ایجاد شده در تقاطع‌های مختلف منتهی به منطقه ممنوعه عبور کنند.

پیرمردی که از سمعک استفاده می‌کند، از شنیدن سروصدای شهر خسته شده است. اما وقتی سمعک خود را برمی‌دارد، دیگر نمی‌تواند صدای نوه‌هایش را که به دیدنش می‌آیند بشنود.

نظم و ترتیب، پایه و اساس ضروری هر سازمان اجتماعی خوب است. برای به تصویر کشیدن این اصل، کیارستمی در این فیلم کوتاه آموزشی مجموعه‌ای از صحنه‌های جفت را ارائه می‌دهد که در آن‌ها یک رفتار ابتدا به صورت منظم و سپس به شکل آشفته نشان داده می‌شود. با این حال، گروه فیلم‌برداری خود در سازماندهی این بی‌نظمی با مشکل مواجه می‌شوند.

یک فیلم کوتاه آموزشی درباره کودکی به نام محمدرضا و عادت‌های بد او در مراقبت از دندان‌هایش. بخش عمده‌ای از نیمه دوم فیلم به بررسی و پاسخ به سوالات متعدد درباره بهداشت دهان و دندان می‌پردازد.

مستندی درباره یک معلم که گروهی از دانش‌آموزان را از کلاس بیرون می‌کند، چرا که یکی از آن‌ها حاضر نمی‌شود اعتراف کند چه کسی پشت سر معلم حرف زده است.

یک ممیز مالیاتی متهم به دریافت رشوه می‌شود و هم‌زمان باید با مشکلات خانوادگی در خانه نیز دست‌وپنجه نرم کند.

مستندی شامل مصاحبه با معلمان و مسئولان درباره حرفه معلمی و معنای آن برای آن‌ها.

مادری برای عروسی خواهرش، کت‌وشلواری به یک خیاط سفارش می‌دهد تا پسر نوجوانش آن را بپوشد. شاگرد خیاط به همراه دو پسر نوجوان دیگر که در همان ساختمان کار می‌کنند، نقشه‌ای می‌کشند تا شبانه کت‌وشلوار را پرو کنند تا ببینند چه حسی دارد.

در زنگ تفریح، دارا و نادر درباره یک دفتر مشق پاره که اولی به دومی پس داده است، مشاجره شدیدی می‌کنند. دو نتیجه احتمالی وجود دارد که فیلم یکی پس از دیگری نشان می‌دهد. یکی اینکه دارا می‌خواهد تلافی کند و دو پسر دعوای خشونت‌آمیزی را شروع می‌کنند؛ دیگری اینکه آن‌ها با هم همکاری می‌کنند تا دفتر مشق را با کمی چسب تعمیر کنند.

حسن دارابی، پسربچه ۱۰ ساله دردسرساز و بی‌باک در یکی از شهرهای کوچک ایران، آرزو دارد بازی تیم ملی فوتبال ایران را در یک مسابقه مهم در تهران تماشا کند. او برای رسیدن به این هدف، دوستان و همسایگان خود را فریب می‌دهد.

زندگی روزمره و سخت نوجوانی که در یک عکاسی کار می‌کند و در عین حال تلاش می‌کند به دختری که دوستش دارد نزدیک شود.

پسری در راه بازگشت از مدرسه به خانه، توپی را از خیابانی که چند کودک در آن بازی می‌کنند به بیرون شوت می‌کند. او مورد تعقیب قرار می‌گیرد و مجبور می‌شود مسیر جدیدی را برای رفتن به خانه انتخاب کند.

پسرکی که با یک قرص نان از خرید برمی‌گردد، با سگی مواجه می‌شود که او را می‌ترساند و راه بازگشت به خانه را برایش سخت‌تر از آنچه تصور می‌کرد می‌کند.